سلامی دوباره

می نویسم به نام نامی پاک

خدای بی انتها

خالق ذرات

که تمام هستی از وجود تا عدم و از عدم تا وجود برای بودن اوست و نبودنی در او نیست

و هرچه هست بود او نبود ماست

از عدم ریشه دواند در خاک زمین، و هستی را جان داد با جان جانانه اش.

و عشق را ....

عشق را خود جان داد با روح متعالی اش در قلب ریز و درشت خرد و کلان بزرگ و کوچک

در قلب هر آنچه جانی دارد

و دوست داشتن را ....

تا دوست بداریم یکدیگر و قلبمان را همیشه آکنده از مهر یکدیگر نماییم.

به امید روزی که عشق و دوست داشتم آنقدر در ما ریشه دوانده باشد که هیچ سیاهی و تاریکی و غم و کینه ای در قلبمان جایی پیدا نکند..

/ 0 نظر / 6 بازدید